maandag 24 juni 2013

Ontvoerd door vrienden (een interview)

“Meneer Bintsteker, bedankt dat u ons wilde ontvangen. U bent ontvoerd, klopt dit?”
“Dat klopt. Door mijn vrienden. Ze hebben zich verkleed als aliens en allerlei experimenten met mij uitgehaald. Ik heb het contact daarom verbroken.”
“Hoe weet u dat het uw vrienden waren, en niet echte aliens?”
“Aliens bestaan niet, daar ben ik heilig van overtuigd.”
“Oké. Maar kan het ook niet een hallucinatie geweest zijn, of een droom?”
“Nee. Ze hebben in me zitten snijden, zonder verdoving. Het was verschrikkelijk. Daarom heb ik het contact verbroken. Een geintje is leuk, maar je kunt ook te ver gaan.”
“Oké. Kunt u tot in detail beschrijven wat er precies gebeurd is?”
“Ik zal het proberen. Ik was op vakantie in Thailand. Terwijl ik een nachtelijke wandeling maakte zag ik opeens een UFO landen. Het was een zilveren, afgeplatte bol, zoals je ze vaak in films ziet. Toen wist ik al dat ik genept werd. Vervolgens lag ik van het ene op het andere moment verlamd op een tafel. Om me heen stonden vier grijze wezens met grote zwarte ogen. Ik wist toen al dat het mijn vrienden Karel, Bert, Vincent en Lodewijk waren. Die zijn altijd met zijn vieren. Ik zei: ‘Jongens, doe jullie maskers maar af, ik weet dat jullie het zijn.’ Maar daar reageerden ze niet op. Ze spraken met elkaar in een zelfverzonnen taaltje. Ik voelde me best vereerd dat ze zoveel moeite voor me hadden gedaan, totdat eentje, waarschijnlijk Bert, een scalpel pakte en in mijn been begon te snijden. Ik schreeuwde het uit van de pijn, maar ze gingen gewoon door. Een paar uur lang zelfs. Daarom heb ik het contact verbroken.”
“Wat gebeurde er daarna?”
“Ik raakte bewusteloos, en ontwaakte op de plek waar ze me hebben opgepikt.”
“En uw been, hoe was het daar mee?”
“Die was helemaal in orde, alsof er nooit in gesneden was. Ik voelde ook totaal geen pijn meer. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben weet ik niet. Ik weet wel dat Bert HBO heeft gedaan. Die jongen moet je niet onderschatten.”
“Is het nooit in u opgekomen dat u alles gedroomd heeft?”
“Nee. Dan was ik wel wakker geworden toen ze in me zaten te snijden.”
“Goed. Stel dat uw vrienden hier verantwoordelijk voor zijn, waarom zouden ze zoiets doen?”
“We halen wel vaker grappen met elkaar uit. Ik heb Berts vriendin een keer verteld dat hij in zijn bed plast. Maar zoals hij me nu heeft teruggepakt is buiten proportie. En dan nog wel helemaal in Thailand. Hoeveel moet dat wel niet gekost hebben? Maar het flauwste vind ik nog dat ze niet willen toegeven dat zij het waren.”
“Misschien moet u het ze toch maar vergeven.”
“Daar is de wond nu nog te vers voor. Misschien over een paar maanden.”

[Uit de serie: Interviews.]

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen